اسلام و نماز و قرآن ، به همين دليل حذف كردن آنها از صحنهء اجتماع منشأ تنشهايى مىشده و دستاويز به دست منافقان ديگر مىداده كه چرا مسلمان و نمازخوان به سوى قبله را مىكشند ، بخصوص اگر مانند اشعث ، قوم و قبيلهء نيرومندى داشت تنشها بيشتر مىشد . اين مشكل در عصر رسول اللّه ( ص ) نيز دقيقا وجود داشت ، و رفتار پيامبر را با منافقان كوردل كه در چهرهء اسلام ظاهر مىشدند پيچيده و مشكل مىساخت ، تا آن جا كه در حديث معروفى از پيغمبر اكرم ( ص ) مىخوانيم كه فرمود : « لو لا انّى اكره ان يقال انّ محمّدا ( ص ) استعان بقوم حتّى اذا ظفر بعدوّه قتلهم لضربت اعناق قوم كثير ، اگر نه به خاطر اين بود كه من ناخوش دارم افرادى بگويند : محمّد ( ص ) از گروهى كمك گرفت و پس از پيروزى بر دشمنان ، ياران خود را كشت ( اگر چنين نبود ) من گردنهاى گروه زيادى را مىزدم » . « 1 » آرى ! گروهى از منافقين بودند كه در صفوف مسلمين خود را پنهان مىكردند و حتّى در ميدانهاى جنگ همگام با مسلمانان شركت مىكردند ، و برخورد شديد با آنها ، اين توهّم را براى بعضى از ناآگاهان ايجاد مىكرد كه اسلام حافظ خون مسلمين نيست ! و به همين دليل به خاطر نداريم كه پيامبر ( ص ) دستور قتل منافقى را در تمام دوران زندگيش داده باشد . ولى اين امر مانع از آن نبود كه پيامبر ( ص ) و از آن بالاتر قرآن مجيد در مورد آنها به طور عام و احيانا به طور خاص افشاگرى كند تا مردم مراقب آنها باشند .

--> ( 1 ) وسائل الشيعه ، ابواب حدّ المرتد ، باب 5 ، حديث 3 .